Saturday, 26 May 2012

കനവുകള്‍ ..

  
ദിക്കുകള്‍ കൂട്ടികെട്ടാന്‍
ആകാശ ദൂരങ്ങള്‍ താണ്ടി
കണ്ണുനീരിഴകള്‍ കൊണ്ടൊരു
സ്നേഹപാശം മുറുകി
കാറ്റു കുതിച്ചു പായുമ്പോള്‍

ഭ്രമിച്ച കന്യാവനങ്ങളിലും ,
മോഹിച്ച കണ്‍തടങ്ങളിലും
കവിത വരണ്ടുണങ്ങി
കരയുന്നുണ്ട്

എന്‍റെ പ്രണയമേ
നീ എവിടെയാണ്
ഒരു കുളിര്‍ കാറ്റായി
ആത്മാവിലെക്കൂര്‍ന്നിറങ്ങാന്‍
എന്റെ നാവിന്‍ തുമ്പില്‍
മധുരം പകരുന്ന
ഒരു വാക്കുപോലുമില്ല

മധുര ഹര്‍ഷയായി
നിന്നെ പാടി ഉണര്‍ത്താന്‍
ചുണ്ടില്‍ ഒരു വരി പോലുമില്ല
കവിത ..

 എന്‍റെ പുഴ
തണുത്തുറഞ്ഞു ശിലയാകുന്നു
കടല്‍ നീലിച്ചു നീലിച്ചൊരു
കനവാകുന്നു...

No comments:

Post a Comment